Ormurin Langi

Ormurin Langi
[1.]
Viljið tær hoyra kvæði mítt,
vilja tær orðum trúgva,
um hann Ólav Trygvason,
hagar skal ríman snúgva.
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.

[3.]
Knørrur var gjørdur á Noregs landi,
gott var í honum evni:
sjútti alin og fýra til,
var kjølurin millum stevna.
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
[8.]
Har kom maður á bergið oman
við sterkum boga í hendi:
"Jallurin av Ringaríki
hann meg higar sendi."
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
[10.]
"Einar skalt tú nevna meg,
væl kann boga spenna,
Tambar eitur mín menski bogi,
ørvar drívur at renna."
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
[11.]
"Hoyr tú tað, tú ungi maður,
vilt tú við mær fara,
tú skalt vera mín ørvargarpur
Ormin at forsvara."
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.

[12.]
Gingu teir til strandar oman,
ríkir menn og reystir,
lunnar brustu og jørðin skalv:
teir drógu knørr úr neysti.
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
[71.]
Einar spenti triðja sinni,
æt1ar jall at raka,
tá brast strongur av stáli stinna,
í boganum tók at braka.
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
[72.]
Allir hoyrdu streingin springa,
kongurin seg undrar:
"Hvat er tað á mínum skipi,
so ógvuliga dundrar ?"
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
[73.]
Svaraði Einar Tambarskelvir
kastar boga sín
"Nú brast Noregi úr tínum hondum,
kongurin, harri mín !"

Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.
[30.]
Nú skal lætta ljóðið av,
eg kvøði ei longur á sinni;
nú skal eg taka upp annan tátt;
dreingir leggi í minni !
Glymur dansur í høll,
Dans sláið ring
Glaðir ríða Noregs menn
til Hildar ting.