Como a terra

Como a terra
Houbo un tempo no que da-la cara estaba tan prohibido
que ninguén o dubidaba a ir de fronte contra o inimigo
Onde foron os amigos
que se deron por vencidos?
Hoxe que as cousas semellan
estar de todo perdidas

Contra as cordas empurrado
contra a vida acurralado.
Lembras caras,
lembras cousas
ninguén poderá borralo
Coma os berros contra os muros,
como as ostias recibidas
Busco un pequeno burato
para seguir respirando
Coma o vento polo esteiro
coma lóstrego indomable
coma o lume afoga o monte
coma o lobo atopa a morte
Coma o vento polo esteiro
como lóstrego indomable
coma unha noite de pedra
estás ferido como a terra
Onde están esas palabras
que alentaban os meus pasos?
Cando loitaches a escuras
por unha terra de escravos
Quen prendeu os teus desexos
con cadeas tantos anos?
Quen fixo do ceo e o vento
o tesouro máis prezado?
Coma o vento polo esteiro
coma lóstrego indomable
coma o lume afoga o monte
coma o lobo atopa a morte

Coma o vento polo esteiro
como lóstrego indomable
coma unha noite de pedra
estás ferido como a terra