O cura do pobo

O cura do pobo
Acudide visiños, acudide ó enconto, que o cura do pobo tirouse un porco.
Deulle polo cú, meteulle o pirolo, ¡Ai que descontrol! ¡Ai que tolo!
Enserrade ás mulleres, pechade os cortellos, non saca-las vacas, matade os coellos.

É moi pelighroso, é moi visioso, ghústanlle os furados e quere tapalos.
O cura noso xa non profesa, el está tolo.
O cura noso, ghústanlle os furados, ¡córtalle o carallo!
Xa de pequeniño era revoltoso, xoghaba coas nenas e tocábaas un pouco,
quería ser home de neghosios pero o destino asinoulle un choio.
Tiña tres irmáns e os tres padesían, tamén os tres tocaban ás mosiñas.
Elas se deixaban, tamén querían tocarlle o torollo, que din que é xeitoso.