Voltarei

Voltarei
Visto a cores do ceo
vou lonxe traballar
se souberas canto che quero
non me deixarias marchar
canto custa o diñeiro
se co tempo teño que pagar
volta de novo extranxeiro
volta de novo ao fogar

(X2) Lento, morro por dentro se non estas
sigo escoitando no vento o teu acento, o teu cantar...
leva consigo un lamento
un segredo gardado no tempo,
orgullo que medra no peito
somos dacosta somos do mar..
(CAMBIO)
Fillos do sal e do monte, petos baleiros fuxen da morte
fame en Galicia pura miseria da miña familia (miña familia)
fillos do sal e do monte, bocas famentas comen do norte
voltar de fronte, a miña casiña a familia que nunca se rompe
al horizonte marchan los pobres, van pal acero van pa los barcos
pan para el pueblo pan pa la ria pa voltar cuncha chea de cartos
as mulleres con dobre papel, criando soiñas no campo
viudas de vivos levando o fouciño na man e coidando de tantos
entre as nubes, na miña terra
choiva, neboa,
ceo celeste sangue celta
voltar e sentir unha aperta
na chaqueta unha foto que pesa
non podo esquecer a promesa
e deixar que me leve a tristeza
sen loitar por manter afouteza

mariñeiros, emigrantes
pedindolle a virxe do carme
que los proteja que no les falte
hasta que las manos aguanten
pra o navegante, o que esta fora
que sigue adiante busca melloras
eses de antes son como agora
deixan aos fillos ainda que doa...
Voltarei, voltarei, voltarei (Voatareieie...)
Voltarei, voltarei, voltarei (Voatareieie...)
Voltarei, voltarei, voltarei (Voatareieie...)
Voltarei, voltarei, voltarei (Voatareieie...)
En 'Voltarei', Hard GZ nos sumerge en un viaje emocional a través de sus letras cargadas de nostalgia y amor por su tierra. Describe la dura realidad de tener que alejarse para trabajar, anhelando el regreso a casa...