Pozarren Zu Barik

Pozarren Zu Barik
Bakarrik nintzen
ez neban ezer
nire arpeixen ez egoen barrerik
ilune zan, argixe
eta oroitzapenak bueltaka airien.
Sasoi haretan
dana zan baltza
txarrak, benetan txarrak, gau haren
lainoak, ilune
baia kalatxorixek joan dire kaire.
Erabakixe neuk hartu arren
zulo zuloan nintzen, zer egin?
Zoratu... edo ez!
Eta maittie bueltie emon neutzon
zelan ez!
Eta pozarren bizi naz zu barik
ezin nintzela gelditu argi egoen
atzera beittuten dodanien
konturatzen naz ze ondo nagoen.
Sasoi ilunek
joan ziren eta
trumoi bilurrik ez tau, ez, niretzat
argixe... sartu de
eta oroitzapenak eroan deuz haixiek.