Makuluak

Makuluak
Zazpi urte geldirik iragan nituen nik , ezin eman pausorik. Jo sendagilearengana
hark berehala galdetu zidan: “zertarako makuluak?” nik erantzun :” elbarria naiz”
“Ez nau batere harritzen” izan ziren haren hitzak : “saiatu zaitez ibiltzen
tramankulu hauek dira ibiltzen uzten ez dizutenak , tramankulu hauek dira zure traba nagusia”
“Ausartu zaite , saia ibiltzen , narras zaite lau hankatan”
Munstro bat zirudien barrezka ozen , krudel , bi makuluak hartzen
nire bizkarraren kontra pausutzeaz batera , morroiak barreari ezin eutsiz bota zituen sutara
Orain banabil , orain badakit , orain sendatuta nago ; barre algara akuilu batek osatu ninduelako
zenbaitetan bakarrik, makilak ikustean , ordu batzuz soilik motelago nabil
baina ibili banabil orain banabil