Paseniño, paseniño

Paseniño, paseniño
Paseniño, paseniño
vou pola tarde calada
de Bastabales camiño.
Paseniño, paseniño,
Camiño do meu contento;
i en tanto o sol non se esconde
nunha pedriña me sento.
E sentada estou mirando
como a lua vai saíndo,
como o sol se vai deitando.

Cal se deita, cal se esconde
mentras tanto corre a lua
sin saberse para donde.
Para donde vai tan soia
sin que aos tristes que a miramos
nin nos fale nin nos oia.
Que si oira e nos falara,
moitas cousas lle dixera,
moitas cousas lle contara.
Paseniño, paseniño
vou pola tarde calada
de Bastabales camiño.
Paseniño, paseniño,